Królewiec jako ośrodek naukowy

Wraz z proklamowaniem Prus Książęcych i założeniem uniwersytetu w XVI wieku Królewiec zaczął przyciągać uczonych, duchownych i artystów. Później działali tu uznani naukowcy, szczególnie w zakresie nauk politycznych, prawnych i przyrodniczych. W tym kręgu szczególnie wyróżnia się Immanuel Kant jako jeden z najważniejszych światowych filozofów.

Jednak najważniejsze osiągnięcie naukowe Prus zostało dokonane nie w Królewcu, lecz w Olsztynie i Fromborku dzięki Mikołajowi Kopernikowi. To on obalił średniowieczny pogląd, jakoby planety we Wszechświecie miały się kręcić wokół Ziemi.

Astronomia, dzięki obserwatorium oraz pracom matematyków na temat ruchów ciał niebieskich, pozostała jednak w centrum zainteresowań naukowych Uniwersytetu w Królewcu. Także Immanuel Kant prowadził badania astronomiczne, równolegle z refleksją filozoficzną.

W czasie kryzysu państwa pruskiego, spowodowanego okupacją francuską w latach 1807-1813, tacy studenci królewieckich koryfeuszy Oświecenia jak Theodor von Schön czy Friedrich Leopold von Schrötter przeforsowali swoje idee reformacyjne i gruntownie zmodernizowali całe Prusy.

 

Niewielki wybór profesorów:

Simon Dach (1650–1659), poeta okresu baroku

Christian Jacob Kraus (1753–1807), oświeceniowiec i kameralista

Karl Lachmann (1793–1851), filolog języków starożytnych i mediewista

Eduard von Simson (1810–1899), sędzia, parlamentarzysta, przewodniczący Reichstagu

Andreas Osiander (1498–1552), teolog i reformator

Johann Friedrich Herbart (1776-1841), filozof, psycholog i pedagog

Johannes Voigt (1786-1863), archiwista i historyk

Felix Dahn (1834–1912), prawnik, historyk i autor

Adalbert Bezzenberger (1851-1922), filolog języków bałtyjskich

Herrmann von Helmholtz (1821–1894), fizjolog i fizyk

 

Niewielki wybór studentów:

Johann Christoph Gottsched (1700–1766), pisarz, dramaturg i językoznawca

David Hilbert (1862–1943), matematyk

Theodor Gottlieb von Hippel der Ältere (1741–1796), oświeceniowiec, nadburmistrz Królewca

Theodor Gottlieb von Hippel der Jüngere (1775–1843), reformator, polityk

Johann Georg Hamann (1730–1788), filozof i pisarz

Ferdinand Gregorovius (1821–1891), historyk i pisarz

Johann Gottfried Herder (1744–1803), teolog, poeta, kulturoznawca

Gustav Robert Kirchhoff (1824–1887), fizyk

E.T.A. Hoffmann (1776 –1822), pisarz, rysownik, kompozytor

Hermann Minkowski (1864–1909), matematyk i fizyk

Arnold Sommerfeld (1868–1951), fizyk

Hermann Sudermann (1857–1929), prozaik, dramatopisarz

Ernst Wiechert (1887–1950), pisarz