Innowacje techniczne radykalne zmieniły życie ludzi w XIX wieku. Budowa dróg i torów kolei żelaznej nie tylko sprzyjała handlowi, ale także skracała czas podróży i doręczania poczty - izolacja Prus Wschodnich była coraz mniejsza.
Bardzo późno, bo dopiero w 1828 r., ukończono budowę pierwszej umocnionej drogi („sztucznej")
Dzięki „Pruskiej Kolei Wschodniej” w 1867 r. czas podróży między Berlinem a Królewcem skrócił się do nieco ponad 13 godzin. Dawniej podróżni potrzebowali wielu dni, by pokonać tę 600-kilometrową trasę. Dzięki kolei transport towarów uniezależnił się od stanu dróg czy poziomu wody w rzekach: szybko rozwijał się handel z państwami Związku Niemieckiego. Dobra konsumpcyjne, wcześniej zbyt drogie, stały się dostępne dla przeciętnych zjadaczy chleba. Zmieniła się struktura pracy w rzemiośle i rolnictwie, pojawiły się nowe zawody, a zniknęły stare. Konsekwencje społeczne tych zmian miały często dalekosiężne skutki.
Ilustracje:
1.) Na Kanale Oberlandzkim, około 1880 r.
Na Kanale Oberlandzkim (Elbląskim), zbudowanym w Prusach Górnych w latach 1844–1860, statki przetaczano szynami za pomocą platform po pochylniach, które zastępowały śluzy. Infrastruktura kanałów, napędzana wyłącznie energią wodną, uznawana była za cud techniki oraz znacznie ułatwiała transport drewna nad Bałtyk. Zbudowanie kolei zmniejszyło jej znaczenie gospodarcze. Jednak kanał działa do dziś i jest wielką atrakcją turystyczną każdej wycieczki jadącej na Mazury.
2.) Walter Busch, scenka na dworcu w Ejdkunach na granicy prusko-rosyjskiej, ok. 1880 r.
Przyspieszenie przepływu osób i towarów ostatecznie uczyniło Prusy Wschodnie pomostem pomiędzy Wschodem a Zachodem. W 1837 r., prawie dziesięć lat po otwarciu, późniejszą „drogę Rzeszy nr 1” przedłużono z Królewca do Eydtkuhnen. Budowa Kolei Wschodniej przebiegała jeszcze szybciej: w 1853 r. ukończono odcinek do Królewca, a otwarcie stacji Eydtkuhnen miało miejsce w 1860 r.