Główna stadnina w Trakenach służyła jako centrum hodowli koni dla całej prowincji Prus Wschodnich. Jej historia rozpoczęła się od pomocy w odbudowie Prus po epidemii na początku XVIII wieku. Król Prus zarządził utworzenie „Królewskiej Stadniny Trakenów” w północno-wschodniej części regionu. W 1732 r. sprowadzono tu 1101 koni. Stanowiły one podstawę hodowli, która początkowo była prywatną własnością królów pruskich. Dopiero w 1786 r. państwo przejęło instytucję i prowadziło go jako „Królewską Pruską Główną Stadninę w Trakenach”.
W okresie rozkwitu po 1920 r. Trakeny były samowystarczalnym przedsiębiorstwem hodowlanym na wielką skalę, z 16 folwarkami na obszarze 6 tys. hektarów. Około 3 tys. pracowników i ich rodzin mieszkało w stadninie jak w jednej wsi. Centrum życia towarzyskiego stanowił dom krajowego koniuszego. Dziś Trakeny leżą w rosyjskiej części Prus Wschodnich i mają nazwę „Jasnaja Polana”. Nie zobaczycie tam już koni, a w domu koniuszego urządzono szkołę.
Ilustracja
Portret Wilhelma von Burgsdorfa (1775-1849). Litografia A. Schamberga, 1839.
Jako główny koniuszy w Trakenach (1808-1814) zabezpieczył konie głównej stadniny przed Wielką Armią Napoleona, przeprowadzając je w latach 1812-13 w bezpieczne miejsce na Górnym Śląsku. W latach 1815-1842 jako koniuszy krajowy zreorganizował hodowlę trakenów, udoskonalił hodowlę ogierów, m.in. kupując w Anglii konie pełnej krwi, założył stajnie koni wojskowych i powiększył obszar głównej stadniny o cztery folwarki.