Konie trakeńskie pochodzą z Prus Wschodnich. Piętnem wypalanym jako znak tej rasy jest łopata łosia. Główna stadnina w Trakenach, od której mają swą nazwę, została założona przez króla Prus Fryderyka Wilhelma I. Aż do upadku Prus Wschodnich w 1944 roku był to najważniejszy ośrodek hodowli koni. Dzięki wielu staraniom rasa trakenów ocalała i jest dziś żywym dobrem kultury.
Prusy Wschodnie były regionem słynącym w całych Niemczech z koni. Przed 1940 rokiem żyły tu dwa miliony ludzi i prawie 500 tysięcy koni – nigdzie indziej ich odsetek nie był tak wysoki. Większość były to konie gorącokrwiste pochodzenia trakeńskiego. Trakeny wyróżniają się siłą, elegancją i lekkością – te cechy, które do dziś są odświeżane, zawdzięczają przodkom pełnej krwi angielskiej i arabskiej.
Rozległe łąki w Trakenach stanowiły idealne warunki do wypasu koni i zbioru siana. Także wszędzie w pozostałych wiejskich regionach Prus Wschodnich trzymano i hodowano konie. Dlatego główna stadnina trakeńska miała liczne filie. W tych stadninach należących do państwa trzymano ogiery o najlepszych cechach genetycznych, tzw. krajowe ogiery rozpłodowe, których można było użyć do pokrycia klaczy prywatnych.