Polska i Litwa – nowi bezpośredni sąsiedzi Prus – chroniły swoje rynki zbytu przed niemieckimi produktami rolnymi ustalając wysokie cło. Dlatego eksport żywności stał się nieopłacalny, zaś handel z dawną Rosją załamał się w wyniku rewolucji, wojny domowej i zmian ustrojowych.
Z drugiej strony podrożał import ważnych towarów rzemieślniczych i przemysłowych, zwłaszcza węgla, nawozów i maszyn. Do tego, z uwagi na położenie geopolityczne, kredyty w Prusach Wschodnich były oprocentowane wyżej niż w pozostałych regionach Rzeszy. Nie tylko rolnictwo borykało się z trudnościami gospodarczymi.
Aby wzmocnić handel, w 1920 roku w Królewcu otwarto „Niemieckie Targi Wschodnie”. Od 1926 r. państwo sfinansowało wiele projektów „Pomocy Wschodniej” w celu oddłużenia gospodarstw rolnych i parcelacji gruntów nierentownych majątków wśród drobnych chłopów. Z pomocy finansowej skorzystali zwłaszcza dobrze ustosunkowani ziemianie. Ta niesprawiedliwość przyczyniła się do radykalizacji politycznej i odrzucenia starych elit.
Zdjęcie:
Prezydent Rzeszy Friedrich Ebert w 1920 roku w Królewcu otworzył pierwsze Targi Wschodnie, które wkrótce stały się – po Lipsku – najważniejszymi targami w Niemczech. Zdjęcie: Kreisgemeinschaft Königsberg.