Południowe Prusy Wschodnie leżą na morenie czołowej z ostatniej epoki lodowcowej – tzw. Grzbiecie Bałtyckim – która wytworzyła łagodnie pofałdowany, zróżnicowany krajobraz. Na Mazurach spotyka się przeważnie piaszczyste gleby, idealne dla lasów sosnowych.
Na północy i zachodzie ziemia jest bardziej gliniasta. Charakterystyczne dla Mazur jest leśnictwo i rybołówstwo, gdyż na ubogiej glebie rolnictwo rozwijało się z trudem. Najcenniejsze rolniczo obszary Prus Wschodnich leżą na zachodzie i północy, tj. na Warmii, w Sambii i wzdłuż nurtu Pregoły; w tych rejonach lasy wykarczowano już wieki temu.
Mazurski krajobraz, obfitujący w lasy, wrzosowiska i jeziora, wciąż rzadko zaludniony, nadal stanowi ostoję dla wielu gatunków zwierząt i roślin, które na zachodzie widywane są rzadko, jeśli wręcz całkowicie nie zniknęły. Atrakcyjny krajobraz przyrodniczy jest także korzystny dla turystyki.
Zdjęcia:
(a) Widok na jezioro Lampaschsee w Heinrichshöfen/Jędrychowo, 2014 r. Zdjęcie: dr Christoph Hinkelmann
(b) Wieczorna atmosfera nad jeziorem Mauersee, 1999 r. Zdjęcie: dr Christoph Hinkelmann