Łosie należą do największych jeleniowatych świecie, gdyż mogą ważyć do 770 kg. Występują w Ameryce Północnej, Europie Północnej i Azji Północnej, a w przeszłości równie szeroko występowały w Europie Zachodniej i Środkowej. Młode łosie migrują na dalekie odległości i czasami docierają nawet do Niemiec.
W Prusach Wschodnich zamieszkiwały głównie deltę ujścia Niemna nad Zalewem Kurońskim, gdyż ich naturalnym siedliskiem są łęgi bagienne, rozlewiska rzeczne i lasy liściaste. Tutaj znajdują pożywienie: świeże liście, pąki, pędy i rośliny wodne. Dzięki rozdwojonym kopytom nie zapadają się w błoto. Także doskonale pływają i potrafią nurkować na głębokość kilku metrów.
Łoś ze względu na swoją wielkość nie ma prawie żadnych wrogów i nie jest płochliwy. Jego spokój i siła, a także fakt, że rzadko jest widywany, przyczyniły się do uznania go za istotę symboliczną.
Poroże łosia, tzw. „łopata”, stała się symbolem Prus Wschodnich, co odzwierciedla się m.in. w znaku piętna koni trakeńskich oraz w logo ziomkostwa wschodniopruskiego.
Zdjęcie:
Krajobraz w Wielkim Moosbruch koło Lauknen/Gromovo w południowej części lasu Elchwald, 1994 r. Zdjęcie: dr Christoph Hinkelmann