Mimo totalitarnych restrykcji i ograniczania swobód demokratycznych poparcie dla NSDAP w Prusach Wschodnich utrzymywało się na wysokim poziomie. Projekty inwestycyjne nowego rządu, wspierające gałęzie produkcji istotne dla wojska, zapewniły po latach kryzysu szybkie ożywienie gospodarcze – zwłaszcza w Prusach Wschodnich. Region rolniczy profitował z propagowanej przez państwo „bitwy produkcyjnej”, dzięki której narodowi socjaliści chcieli uniezależnić się od importu żywności.
„Plan dla Prus Wschodnich” przyczynił się do stabilizacji często nadmiernie zadłużonych gospodarstw, m.in. poprzez gwarancje skupu płodów rolnych czy tanie kredyty. Gospodarstwa i majątki ziemskie mogły znów inwestować w budynki i maszyny.
Na Mazurach, dzięki wsparciu „Służby Pracy Rzeszy” przy osuszaniu terenów podmokłych, utworzono tysiące hektarów łąk, dzięki czemu skokowo wzrosła hodowla zwierząt i produkcja mleka. Szybko spadło bezrobocie. Sukcesy te wygenerowały jednak wysoki dług publiczny, który następnie wyrównywano poprzez wyzysk i rabunek krajów okupowanych przez Niemcy podczas II wojny.
Zdjęcia:
1.) Fotografia propagandowa Służby Pracy Rzeszy w Prusach Wschodnich, 1938
Oryginalny podpis pod ujęciem brzmiał: „Służba Pracy Rzeszy jako pomoc przy żniwach. Wczoraj wysłano do Prus Wschodnich cztery zmotoryzowane oddziały pomocy żniwnej Służby Pracy Rzeszy, aby interweniować wszędzie tam, gdzie konieczne jest szybkie zebranie plonów. W każdym oddziale jest 36 pomocników, z których wszyscy potrafią posługiwać się kosą.” Naziści z dużym sukcesem zbudowali poczucie wsparcia i wspólnotowej pomocy w Prusach Wschodnich – dawnym „przytułku dla ubogich w Niemczech”. Ale rok później Niemcy rozpoczęły wojnę agresywną, która zakończyła się zniszczeniem Europy i upadkiem Prus Wschodnich.
Zdjęcie: Bundesarchiv, 146-1987-085-19
2.) Kanclerz Rzeszy Adolf Hitler i prezydent Rzeszy Paul von Hindenburg w dniu 26 sierpnia 1933 r., w rocznicę zwycięstwa Hindenburga pod Tannenbergiem (Stębark), we wschodniopruskim „Narodowym Pomniku Tannenberg” (później „Pomnik Rzeszy”) w pobliżu Olsztynka, powiat Ostróda. Oprócz sukcesów gospodarczych Hitlerowi udało się wykorzystać położenie Prus Wschodnich jako enklawy do konsolidacji władzy, podsycając strach przed zagrożeniem ze strony Polski. Hitler rozumiał, jak należy – nawiązując do tradycji dawnych władców Prus i „zbawcy Prus Wschodnich” Hindenburga o quasi-królewskich manierach – stylizować się na ich oczywistego następcę oraz nową figurę niemieckiej tożsamości narodowej.
Zdjęcie: Bildarchiv Ostpreußen, 110303