Kształcenie w zakresie grafiki rozpoczęto w Akademii Sztuk Pięknych w Królewcu w 1852 roku. Początkowo zajmowano się wyłącznie miedziorytem jako metodą powielania. Ale innowacje techniczne w procesie druku szybko zastąpiły tę ręczną technikę.
W 1902 roku wykładowcą wolnej grafiki został mianowany Heinrich Wolff (1875-1940). Dzięki niemu grafika artystyczna zyskała w Królewcu wysoką renomę. Jego 33-letnia działalność na uczelni współkształtowała ówczesną sztukę Prus Wschodnich. Prace Wolffa zachwycają malarskim przedstawieniem krajobrazów, widoków miast, a także portretów.
W latach 1937–1943 następcą Wolffa w akademii był Wilhelm Heise (1892–1965). Opracował on precyzyjną technikę grawerowania, która bardzo dokładnie odwzorowywała świat przedstawiony i była adekwatna do jego stylu „nowej rzeczowości”.
Oprócz Heisego grafiki i rysunku nauczał Norbert Dolezich (1906-1996), który w 1939 otrzymał prywatną docenturę. Jako uczeń Heinricha Wolffa polegał na bardziej tradycyjnych technikach.
Ilustracja: Budynek drukarni nowej Akademii Sztuk Pięknych w Królewcu, według zaginionego obrazu Eduarda Bischoffa z 1942 r.