Malarstwo pejzażowe jako sztukę wymagającą wyjścia w plener odkryto w XIX wieku. Także w Prusach Wschodnich artyści wyjeżdżali na wieś. Oprócz klifów Sambii fascynował ich wydmowy krajobraz Mierzei Kurońskiej. Pod koniec XIX wieku wioska rybacka Nida przekształciła się w kolonię artystyczną.
Przebywał tu Ernst Bischoff-Culm (1870-1917) oraz inni malarze impresjonizmu. Częstym gościem był znany ekspresjonista Max Pechstein (1881-1955).
Po I wojnie światowej Nida została częścią niepodległej Litwy. Turystyka rozwijała się powoli. Większość artystów pojawiła się tu w latach 30. XX wieku. Centrum kolonii artystów stał się gościniec „Hermann Blode”, który rozbudowano do 100 miejsc noclegowych. Prowadził go malarz Ernst Mollenhauer (1892-1963).
Po 1945 r. Nida przez kilkadziesiąt lat była niedostępna. Jednak wielu malarzy tworzyło dalej w duchu pamięci o fascynacji tym miejscem. We współczesnej litewskiej Nidzie tradycja malarska jest kontynuowana.
Ilustracja: Gościniec Hermanna Blode w Nidzie, fot. ok. 1940 r.