Bałtycki Niemiec von Vegesack był opowiadaczem i poetą pełnym radości życia.
W powieściowej trylogii „Tragedia bałtycka” opisuje konflikty pomiędzy niemiecką szlachtą a ludem łotewskim oraz upadek tego patriarchalnego świata po rewolucji październikowej w Rosji. W „Przodkach i potomkach” opisuje Orellen – majątek swojej matki, z domu von Campenhausen.
Od 1918 roku mieszkał, pracując jako rolnik i pisarz, w średniowiecznej wieży nazwanej „Żarłocznym Domem” w Lesie Bawarskim. W latach dwudziestych pisał satyry na temat Republiki Weimarskiej i stał się wrogiem publicznym narodowych socjalistów. W latach 1936-1938 podróżował po Ameryce Łacińskiej („Pod obcymi gwiazdami”). W 1941 roku zgłosił się dobrowolnie jako tłumacz do Wehrmachtu i dzięki temu mógł na krótko wrócić do swej bałtyckiej ojczyzny („Jako tłumacz na Wschodzie”).
Ilustracja:
Tablica nagrobna Siegfrieda von Vegesack (1888-1974), przybita do pnia drzewa nad miejscem pochówku pisarza i jego psów w Weißenstein. Zdjęcie: Archiwum Vegesack Regen