W czasach wilhelmińskich Sudermann był bardzo popularnym dramaturgiem i powieściopisarzem. Jego dzieła należą do najczęściej wystawianych sztuk teatralnych swoich czasów i wielokrotnie adaptowano je na ekrany filmowe, m.in. „Kocią kładkę” i „Podróż do Tilży”. Po sukcesie sztuki „Honor” porównywano go do Gerharta Hauptmanna. Przy czym Sudermann opisał współczesne konflikty klasowe w sposób moralistyczny, zamiast je „szatkować”, jak to zwykle czynili poeci naturaliści. Powieść „Kuma Troska” opowiada o życiu chłopskiego syna Paula Meyhöfera, który za jedyne wyjście z załamania nerwowego uznaje podpalenie kupionego przez siebie gospodarstwa.
Po I wojnie światowej sława Sudermanna przygasła. We wspomnieniach „Obrazkowa księga mojej młodości” autor z pewną dozą autoironii opisał swoje skromne pochodzenie, krajobraz i sposób życia pobożnych mennonitów z okolic Elbląga.
Ilustracja: Hermann Sudermann, ilustracja książkowa, ok. 1900 r.