Holz był pionierem modernizmu, najważniejszym autorem i teoretykiem naturalizmu („Sztuka, jej istota i prawa”).
Wraz z dramaturgiem Johannesem Schlafem stworzył naturalistyczną sztukę narracji („Papa Hamlet”). Krytyczny społecznie dramat „Rodzina Selicke” (1890) przewyższył dzieła Gerharta Hauptmanna trafnością przedstawienia i charakterystyką bohaterów dzięki użyciu dialektu berlińskiego.
Holz uważał się za poetę wielkich metropolii. Mimo to obrazy przyrody w jego poemacie „Fantazus” przywołują krajobraz Prus Wschodnich. Powstający przez kilkadziesiąt lat biały wiersz o ubogim poecie ze strychu został w oryginalny sposób opracowany graficznie.
Szersze uznanie Holz zyskał dopiero w latach dwudziestych XX wieku.
Ilustracja: Arno Holz, fotografia ok. 1913 roku