Zagrożenie militarne stale grożące Inflantom z zewnątrz oraz wewnętrzne wstrząsy na skutek Reformacji spowodowały upadek inflanckiej gałęzi Zakonu Krzyżackiego jako ważnej siły w wojnie inflanckiej przeciwko carowi Iwanowi IV, rozpoczętej w 1558 roku. Miasta i rycerstwa szukały nowych patronów: Rewel (Tallin) poddał się Szwecji, a wyspa Ozylia (Saaremaa) – Danii. Inflanty i Ryga złożyły hołd Zygmuntowi II Augustowi – królowi zjednoczonej Polski i Litwy, gdzie religią panującą był katolicyzm. Ostatni inflancki mistrz krajowy Zakonu Krzyżackiego Gotthard Kettler złożył przysięgę wierności królowi polskiemu i otrzymał jako księstwo protestancką Kurlandię i Semigalię. Jego następca Jakob Kettler doprowadził je do rozkwitu gospodarczego. „Privilegium Sigismundi Augusti”, nadane przez króla w 1561 r., gwarantowało miastom i rycerstwu w Inflantach i Kurlandii prawa takie jak praktykowanie wiary ewangelickiej, język niemiecki jako urzędowy, sądownictwo i samorządność na prawie niemieckim.
Ilustracje:
1.) Bazylika maryjna w Agłonie, do której co roku pielgrzymuje 50 tys. wiernych, świadczy o długotrwałych wpływach katolickich w tej części południowo-wschodniej Łotwy. W latach 1561-1772 region jako Inflanty Polskie wchodził w skład Rzeczpospolitej Obojga Narodów. Dziś ta część Łotwy nazywa się Łatgalią i w odróżnieniu od reszty kraju przeważają tu katolicy.
2.) Księstwo Kurlandii i Semigallii, mapa autorstwa Franza Johanna Josepha von Reilly'ego z atlasu Schauplatz der fünf Theile der Welt (Scena pięciu części świata), Wiedeń 1791 r.