Burkhard Christoph von Münnich, którego ród pochodził z Hrabstwa Oldenburga, to słynny rosyjski inżynier, wojskowy i polityk, członek związku rycerstwa estońskiego oraz inflanckiego. Jego kariera jest modelowa dla ukazania możliwości, jakie w XVIII wieku Imperium Rosyjskie zaoferowało Niemcom i Niemcom bałtyckim.
W 1721 r. wstąpił do służby w armii rosyjskiej i pod władzą Piotra Wielkiego kierował pracami przy budowie Kanału Ładoga. Pełnił funkcję ministra gabinetu i feldmarszałka carycy Anny Romanowej. W wyniku zawirowań wokół sukcesji tronu został początkowo w 1740 r. regentem imperium carskiego, lecz w 1742 r. w wyniku intryg skazano go na śmierć i wywłaszczono, a następnie zesłano na Syberię. Dopiero w 1762 r. mógł powrócić do Petersburga, gdzie został członkiem rady cesarskiej oraz generalnym dyrektorem kanałów i portów bałtyckich. Został pochowany w 1767 roku w majątku Luunja koło Dorpatu (Tartu).
Ilustracja: Mapa starego kanału Ładoga, według Johanna Eliasa Grimmela, 1742 r. Kanał o długości 110 km, obejmujący 32 śluzy, został zbudowany w latach 1719-1732 wzdłuż brzegu jeziora Ładoga, między rzekami Newą i Wołchowem, aby zwiększyć bezpieczeństwo ruchu statków.