Chrystianizacja w krajach bałtyckich nie wyparła kultu bóstw przyrody („pogaństwa”), lecz częściowo utrzymywało się ono wśród ludności wiejskiej nawet po Reformacji.
Estowie i Łotysze po raz pierwszy zetknęli się z chrześcijaństwem wschodnim – prawosławiem – już w X wieku za pośrednictwem misjonarzy z Rusi. Jeszcze później kupcy rosyjscy wspierali małe wspólnoty prawosławne. Dopiero w połowie XIX w. Rosyjska Cerkiew Prawosławna zażądała dla prawosławia statusu religii państwowej także w prowincjach nadbałtyckich, co zmusiło do konwersji wielu ewangelickich Estończyków i Łotyszy.
Żydzi osiedlali się nad Bałtykiem od XVI wieku, zwłaszcza w Kurlandii i Łatgalii. W kolejnych stuleciach ich imigracja była wielokrotnie obwarowywana specjalnymi przepisami. Gminy żydowskie powstały dopiero w połowie XIX wieku. W czasie okupacji przez niemieckich nazistów ludność żydowską niemal doszczętnie wymordowano.
Ilustracja:
W czasach pogańskich Estowie i Łotysze czcili słońce i światło jako życiodajne siły natury oraz świętowali przesilenie letnie. Od IV w. Kościół połączył ten obrzęd z obchodami na cześć Jana Chrzciciela, dlatego też dzień 24 czerwca znany jest obecnie jako dzień św. Jana. Zdjęcie: Daiga Kalniņa