Nigdzie w Europie bursztyn nie jest tak często spotykany jak w Prusach Wschodnich. Najstarsze złoża, pochodzące z prastarych lasów sosnowych, leżą wokół miejscowości Palminki (Jantarnyj) na wybrzeżu Sambii. Różnorodność i piękno tej zastygłej żywicy urzekają ludzi od tysięcy lat.
W epoce lodowcowej przesuwające się lodowce przeniosły bursztyn z Sambii do wielu regionów Europy Środkowej. Można go znaleźć zwłaszcza na wybrzeżu Morza Północnego i Bałtyckiego. Bursztyn jest doskonałym materiałem do wyrobu biżuterii i przedmiotów artystycznych.
Przypisuje się mu także wiele korzystnych właściwości. Najstarsze znane figurki wykonane z bursztynu pochodzą z paleolitu i mają 14 tys. lat. Już w starożytności bursztyn z terenów późniejszych Prus Wschodnich był poszukiwanym towarem handlowym w regionie Morza Śródziemnego. Później Zakon Krzyżacki zaczął kontrolować zbiór, handel i przetwórstwo bursztynu. Olbrzymie zyski ze sprzedaży cennego jantaru zapewniały przez wieki dobrobyt państwa zakonnego, a później Księstwa Prus.
Legendarna Bursztynowa Komnata została wykonana w całości ze wschodniopruskiego bursztynu i w 1716 roku podarowana przez króla Prus Fryderyka Wilhelma I carowi Rosji Piotrowi I Wielkiemu. W 1743 roku umieszczono ją w Pałacu Katarzyny w Carskim Siole pod Petersburgiem. Tam znajdowała się do 1941 roku, kiedy to został zdemontowana Wehrmacht i wywieziona do zamku w Królewcu. Zaginęła w 1945 r., prawdopodobnie spłonęła podczas ataku Armii Czerwonej. W 2003 r. w Carskim Siole otwarto dokładną rekonstrukcję Bursztynowej Komnaty, którą sfinansowała spółka Ruhrgas AG. Zdjęcie: E.ON Ruhrgas
Wydobywanie bursztynu w kopalni odkrywkowej niedaleko Palmników (Jantarnyj) w Sambii, 2014.